ሓደ መዓልቲ፡ ኣብ ድሕሪት በረንዳይ ተቐሚጠ፡ ነቲ ንጹህ ንግሆ ኣየር እናተሓጎስኩ ከለኹ፡ ሰበይተይ ንግሆ ሰማይ ኣዝዩ ቀይሕ ከም ዝነበረ ነገረትኒ። ሓደ ዝሑል ንፋስ ኣትዩ ነይሩ፡ ምስ ብዙሕ ደበና፡ ኣብ ምብራቕ ኣድማስ ድማ ዝነድድ ቀይሕ ብርሃን ኣንጸባረቐ። ብኡብኡ ነቲ ጥንታዊ ምሳሌ፡ “ቀይሕ ሰማይ ንግሆ፡ መርከበኛታት ተጠንቀቑ” ዝብል ዘከርኩ። ብዛዕባ እዚ ትርኢት እዚ እናሓሰብኩ ከለኹ፡ ኣእምሮይ ናብቲ ኣብ ግብሪ ሃዋርያት 17፡ ሃዋርያ ጳውሎስ ንምሁራት እቲ ግዜ ኣብ ኣቴና ወንጌል ዝሰበኸሉ ግዜ ተጓዕዘ። ኣብ ፍቕዲ 16፡ “ጳውሎስ ኣብ ኣቴና ክጽበዮም ከሎ፡ ነታ ከተማ ብጣኦታት ተዋሒጣ ምስ ረኣያ፡ መንፈሱ ኣብ ውሽጡ ተቖጥዐ።” ኢልና ነንብብ። ንኣቶም ሰባት ኣቴና፡ ጳውሎስ ኣምላኽ “ሕጂ ንኹሎም ሰባት ኣብ ኩሉ ቦታ ንኽንስሑ ይእዝዝ፡ ከመይሲ ሓደ መዓልቲ ወሲኑ ኣሎ፡ በታ መዓልቲ እቲኣ ንዓለም ብጽድቂ ክፈርድ እዩ።” ዝብል መጠንቀቕታ ሃቦም። እዚ መጠንቀቕታ እዚ ሎሚ እውን ሓቂ እዩ።
ሎሚ ኣብ ዓለምና ዘሎ ሓጢኣትን ጣኦትን ክንርኢ ከለና፡ ነፍስና ክትነቓቕሕ ኣይግባእንዶ? ኣብ ከባቢና ምልክታት ግዜ ንርኢ ኣሎና፡ ከምቲ ንግሆ ዝቐየሐ ሰማይ ንዝመጽእ ማዕበል ዝተንብእ። እቲ ንኹሉ ዝወሃብ መጠንቀቕታ፡ ፍርዲ ኣብ ምድሪ ከም ዝመጽእ እዩ። እምነት ኣብቲ ብጐይታና የሱስ ክርስቶስ ኣብ መስቀል ዝተፈጸመ ስራሕ፡ ካብቲ ዝመጽእ ዘሎ ፍርዲ ማዕበል ንምምላጥ ሓደ ጥራይ ዝኾነ መገዲ እዩ። ኣብ ዮሃንስ 5:24፡ “ብሓቂ፡ ብሓቂ እብለኩም ኣሎኹ፡ ቃለይ ዝሰምዕን ብዝለኣኸኒ ዝኣምንን ዘለኣለማዊ ህይወት ኣለዎ፡ ናብ ፍርዲ ድማ ኣይመጽእን፡ ግን ካብ ሞት ናብ ህይወት ሓሊፉ እዩ።” ኢልና ነንብብ።
ኣብዘን ዳሕሮት መዓልታት፡ ብዛዕባ ስራሕ ኣቦና ንኹን፡ ንሰባትና ብዛዕባ ጽቡቕ ዜና ድሕነት ብጐይታ የሱስ ክርስቶስ ንንገር፡ ከመይሲ ንዓለምና ብሓጢኣት ዝሓመመት ንግሆ ሰማይ ኣዝዩ ቀይሕ እዩ።
