እቲ መሕጸቢ ኣብ ኣጸድ ድንኳን፡ ድሕሪ መሰውኢ መስዋእቲ፡ ግናኸ ቅድሚ ኣፍ ደገ እቲ ድንኳን ባዕሉ ነበረ። ኣብቲ መሕጸቢ፡ ካህናት ቅድሚ ዝኾነ ይኹን ካልእ ኣገልግሎት ኣእዳዎምን ኣእጋሮምን ኪሓጽቡ ይግባእ ነበረ፡ “ናብ ድንኳን ምርኻብ ምስ ኣተዉ፡ ወይ ናብ መሰውኢ ንምግልጋል፡ ንእግዚኣብሔር ብሓዊ ዝተገብረ መስዋእቲ ንምንዳድ ምስ ቀረቡ፡ ብማይ ኪሓጽቡ እዮም፡ ምእንቲ ኸይመውቱ” (ዘጸ. 30:20)።
ኣሮንን ደቁን ድሮ ኣብ መዓልቲ ምቕዳሶም ተሓጺቦም ነበሩ (ዘጸ. 29:4)፡ ምሉእ ኣካል ምሕጻብ እዚ ኸኣ ኣይተደገመን። ግናኸ መዓልታዊ ምሕጻብ ኣብቲ መሕጸቢ ኣድላዪ ነበረ። ኣብ መዓልታዊ ህይወት፡ ኣእዳው ካህናትን ኣእጋሮምን ርኹስ ኪኸውን እዩ። እቲ መሕጸቢ ማይ ንዕዮኦም ንበታ መዓልቲ እቲኣ ብቑዓት ኪገብሮም እዩ። በታ ቐጺላ መዓልቲ፡ እንደገና ኺሓጽቡ የድልዮም እዩ። ብተመሳሳሊ መገዲ፡ እግዚኣብሔር የሱስ ንጴጥሮስ ብምሉእ ንጹህ ምዃኑ ነገሮ፡ ግናኸ ምሕጻብ እግሪ ንጴጥሮስ ምስኡ ሓድነት ኪህልዎ ኣድላዪ ነበረ (ዮሃ. 13:8–10)።
ንነፍሲ ወከፍ ክፋል እቲ ድንኳን፡ መምርሒታት ኣምላኽ ኣዝዩ ዝርዝራዊ ነበረ—ፍሉይ ቁመት፡ ስፍሓት፡ ወዘተ። ግናኸ ንመሕጸቢ ፍጹም ዘይምህላው ዝርዝራት ኣሎ። ክንደይ ዓብዪ ነበረ? ክንብል እንኽእል፡ “ብቑዕ ዓብዪ ነበረ” ጥራይ እዩ። እዚ ኸኣ ዓብዪ ምጽንናዕ ትምህርቲ ይህብ! ኣእዳዎም ወይ ኣእጋሮም ክንደይ ርኹስ እኳ እንተ ነበረ፡ ካህናት ንምጽራዮም እኹል ማይ ኪህልዎም እንተኾይኑ ፈጺሞም ኪሓስቡ ኣይነበሮምን። ሎሚ፡ ነፍሲ ወከፍ ክርስትያን ካህን እዩ። ኣምላኽ ንኣገልግሎት ንጹህ ኣእዳውን ኣእጋርን ይሓትት እዩ—ግናኸ ኹሉ ዘድልየና ማይ፡ ምሕጻብ ማይ ብቓል ኣምላኽ፡ ሂቡና ኣሎ።
