ክንደይ ምሉእ ውድቀትን ፍልየትን ካብ ኣምላኽ! ኣምላኽ ብምሉእ ባሪኹ ነበረ፤ ሰይጣን ኣምላኽ ብቕንኣት ዝበለጸ ህያብ ከም ዝሓበአ ይሕብር፡ ሰብ ከምኡ ኸይከውን። ሰብ ንሰይጣን ብሕያውነት ይእምን እምበር ንኣምላኽ ኣይኮነን፡ ንእኡ ኸኣ ከምቲ ናይ ሰይጣን ሓሶት ይፈርዶ። ንሱ ንሰይጣን ይእምን እምበር ንኣምላኽ ኣይኮነን፡ ከምቲ ኣምላኽ ዝበሎ ኸም ዘይመውት ምስ ነገሮ፡ ንኣምላኽ፡ ነቲ ዝባረኾ፡ ኸኣ ይድርብዮ፡ ንፍትወት ርእሱ ኸኣ የዕግበሉ። ንኣምላኽ ዘይምእማኑ፡ ንሓጐስ ኺረክብ ገዛእ ፍቓዱ ይጥቀም፡ ከም ዝበለጸ መገዲ፡ ከምቲ ሕጂ ሰባት ዚገብርዎ።
ኣብ ፊልጲ 2፡ እግዚኣብሔር የሱስ ኣብዚ ኹሉ ነጥብታት ንኣምላኽ ክንደይ ብምሉእ ከም ዘኽበሮ ንርኢ፡ ብኣንጻር ኣዳም ብምሉእ ብዝተፈላለየ መገዲ ኸኣ ይገብር። ኣዳም ንርእሱ ኸም ኣምላኽ ኪኸውን፡ ከም ስርቂ፡ ምእንቲ ኺዕብይ ከም ዝገበሮ እውን ክንርኢ ንኽእል ኢና፤ ክርስቶስ ግና፡ ኣብ መለኮታዊ ክብሪ ኸሎ፡ ንርእሱ ኸም ሰብ ኪኸውን ባዶ ገበራ፡ ክሳዕ ሞት ከኣ እዙዝ ነበረ፡ ዘይእዙዝ ኣይነበረን።
እውን፡ ኣምላኽ ምስ መጸ፡ ምሕባእ ሓጢኣት ካብ ርእሱ ከመይ ከም ዝጠፍአ ኣስተብህል። ኣዳም፡ ንዕርቃኑ ዝሸፈነ፡ ኣምላኽ ኣብኡ ኸሎ ብዛዕባኡ ይዛረብ፡ ከምቲ ሓደ እኳ ዘይሸፈኖ። ከምኡ ኸኣ ምስ ኹሉ ጻዕርታትና ንሓጢኣትና ኽንሓብእ፡ ወይ ንጽድቅና ኽንገብር። ብዘይካዚ፡ ሰብ ቅድሚ ኣምላኽ ብጽድቂ ካብ ገጹን በረኸቱን ከየባረሮ ይሃድም። ፍልጠት ጽቡቕን ክፉእን ኣብ ኩነታት ዘይእዝዝነት ንኣምላኽ ከም እንፈርህ ይገብረና፡ ንምሽፋኑ ኸኣ መለኮታዊ ዕዮን ጽድቅን ኪህልዎ ኣለዎ።
ካብዚ ንላዕሊ ኸኣ፡ ኣገዳሲ ዝኾነ ነገር ኣስተብህሉ፡ ኣዳም ተስፋ ኣይነበሮን፤ ንቐዳማይ ኣዳም ሓደ እኳ የብሉን፤ ንቐዳማይ ሰብ ምምላስ የብሉን፤ ናብ ኦም ህይወት ምምላስ መገዲ የብሉን፤ ኹሉ ኣብ ካልኣይ፡ ዘርኢ ሰበይቲ እዩ። ንሰይጣን ብምፍራድ፡ ንሱን ዓወቱን ተስፋ ተዋሂቡዎም ኣሎ (ዘፍ. 3:15)።
