ኣብዚ ሕጂ ኽልተ ነገራት ኣሎና፡ እዚ ኸኣ መጀመርታን መወዳእታን በረኸት ምድሓን ይህበና፡ ፋስጋን “ኣረጊት ስርናይ እታ ምድሪ”ን።
ኣብቲ ቐዳማይ፡ ናብቲ “ኣብ ግብጺ” ዝሓለወና ዕዮ ንምለስ፡ ካብቲ በጊዕ ምትዕርራይ ንበልዕ፡ በዓል ምስቲ ዘይበዅዐ እንጌራ ኸኣ ብቕንዕናን ሓቅን ኽንገብር ንዝክር። ግናኸ ምስዚ ሓድሽ ተመክሮ ኣሎ፡ እቲ መና ድሕሪ ፋስጋ በታ ቐጺላ መዓልቲ ቐረበ (ኢያሱ 5:12)፡ ካብቲ ኣረጊት ስርናይ እታ ምድሪ ኸኣ በልዑ፡ ዘይበዅዐ እንጌራን ዝተጠበሰ ስርናይን። እዚ ኸኣ፡ ብርግጽ፡ ብምሳሌ ክርስቶስ እዩ፡ ከመይሲ ንሱ ኹሉ መግቢ ነፍሲ እዩ፤ ግናኸ ካብ ሰማይ ዝመጸ እንጌራ ኣይኮነን—ክርስቶስ ናብ ዓለም ከም ዝወረደ ትሑት። እዛ ምድሪ ብምሳሌ ሰማይ ስለ ዝኾነት፡ እዚ ፍረ እታ ምድሪ ባዕላ እዩ፡ ሰማያዊ ክርስቶስ ኣብ ሰማይ።
ንእኡ ናብ ዓለም ከም ዝወረደ ምፍላጥ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ናብቲ ቅድሚ ሕጂ ዝነበሮ ቦታ ከም ዝዓረገ ምፍላጥ እውን ናትና እዩ። ንሱ እቲ ሓደ በሩኽ ሰብ እዩ፡ ኩነታት ኪቕይሮ ኣይክእልን እዩ፡ እዚ ኸኣ ሓጐስና እዩ። ኣብ ክብሪ እንተ ዝኸውን ካብቲ ኣብ ምድሪ ዝረኣናዮ ፍሉይ እንተ ዝኸውን፡ ሽዑ ሕጂ ንእኡ ፈጺምና ኣይንፈልጦን ነይርና፡ ከመይሲ ፍልጠትና ብትሕትናኡ ኣብዚ ተረኺቡ እዩ፤ እዚ ኸኣ እቲ መና ናብ ከነኣን ዝወሰዶ፡ እቲ “ዝተሓብአ መና”፡ ንዓና የጕልሕ (ራእ. 2:17)። እወ፡ ንሱ እቲ ሓደ እዩ፡ ዘይተቐየረ፡ ትማሊ፡ ሎሚ፡ ንዘለኣለም እቲ ሓደ እዩ፤ ግናኸ በዚ ምኽንያት እዚ፡ ንእኡ ብእምነት ካብቶም ደቀ መዛሙርቲ ኺዓርግ ከሎ ዝረኣይዎ ደበናታት ሓሊፍካ ምኽታል፡ ኣብ ሕጂ ዘሎ ክብሩ ኸኣ ምፍላጥ፡ ብመለኮታዊ ክብሪ ኣብ ገጹ፡ ንልቢ ክንደይ ሓጐስን ዕግበትን!
