ናይ ጥፍኣትና ሕቶ ድዩ? ብደም ምትዕርራቕ ተሰሪዙ እዩ። ናይ ዕለታዊ ጉድለታትና ሕቶ ድዩ? ምስ ኣቦ ጠበቓ ኣሎና፡ ምስ ኣምላኽ ዓቢ ሊቀ ኻህናት። “ሓደ እኳ እንተበደለ።” “ሓደ እኳ እንተተነሰሐ” ኣይብልን። ብርግጽ ንስሓን ርእሰ-ምርመራን ኣሎ፡ ክህሉ ድማ ይግባእ። ግናኸ ከመይ ገይሮም ይፍጠሩ? ካበይከ ይመጹ? እንሆ እዚ እዩ፡ “ምስ ኣቦ ጠበቓ ኣሎና።” ንበዳሊ ጸጋ ንስሓ፡ ርእሰ-ምርመራን፡ ምእማንን ዜምጽኣሉ ኩሉ ዝሰዓሪ ምልጃኡ እዩ።
ክርስትያን ኣንባቢ ብዛዕባ እዚ ዓቢ መሰረታዊ ሓቂ ምልጃ ወይ ክህነት ክርስቶስ ብንጹር ክርድኦ ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ። ሓድሓደ ግዜ ጌጋ ንገብር ከለና፡ ኣብ መንጎ ነፍስናን ኣምላኽን ንነገራት ንምዕራይ ካብ ወገንና ዝግበር ነገር ከም ዘሎ ብጌጋ ንሓስብ። ቅድሚ እቲ ጌጋ ምፍላጥና፡ ቅድሚ ሕልናና ነቲ ሓቂ ብሓቂ ምፍላጡ፡ ብጹእ ጠበቓና ብዛዕባኡ ናብ ኣቦ ከም ዝኸደ ንርስዕ፤ ጸጋ ንስሓ፡ ምእማንን ምምላስን ድማ ብምልጃኡ እዩ ዝረኸብናዮ። “ሓደ እኳ እንተበደለ፡ ኣሎና”—እንታይ? እቲ ደም ንምምላስ? ኣይፋል፤ መንፈስ ቅዱስ እንታይ ከም ዝገልጽ ብጥንቃቐ ኣስተብህል፡ “ምስ ኣቦ ጻድቕ ዝኾነ ኢየሱስ ክርስቶስ ጠበቓ ኣሎና።” “ጻድቕ” ዝብል ስለምንታይ እዩ? ስለምንታይከ ጸጋዊ፡ መሓሪ፡ ተዋሳኢ ኣይኮነን? እዚ ኩሉዶ ኣይኮነን? ብርግጽ፤ ግናኸ ካብዚ ባህርያት እዚ ሓደ እኳ ኣብዚ ቦታ እዚ ኣይመጥዕን ነይሩ፡ ከመይሲ እቲ ብጹእ ሃዋርያ ኣብ ኩሉ ጌጋታትና፡ ሓጢኣትናን፡ ድኻማትናን፡ ኣብ ቅድሚ እቲ ጻድቕ ኣምላኽ፡ ቅዱስ ኣቦ፡ “ጻድቕ” ወኪል ከም ዘሎና ዘጸናንዕ ሓቂ የቕርበልና ኣሎ፡ ስለዚ ድማ ጉዳያትና ፈጺሙ ኣይወድቕን። ንኣና “ምእንቲ ክልጅወልና ኩሉ ሳዕ ህያው እዩ”፤ ኩሉ ሳዕ ህያው ስለ ዝኾነ ድማ፡ “ክሳዕ መወዳእታ ምድሓን ይኽእል እዩ”፡ ክሳዕ እቲ ናይ መወዳእታ መወዳእታ።
