ንህዝቢ ኣምላኽ ክንደይ ጽኑዕ ምጽንናዕ እዩ! ነፍስና ብፍልጠትን ብስምዒትን ክትጸንዕ ክንደይ የድሊ።
ገሊኦም ነቲ ክርስቶስ ብሓለፈ እዋን ዝገበረሎም ስለ ዘይርእዩ፡ ብዛዕባ ናይ ሓቂ ኣቋውማ ክርስትያን ዘይፍጹም ኣረዳድኣ ኣለዎም። ካልኦት ከኣ፡ ብኣንጻሩ፡ ብዛዕባ እቲ ናይ ክርስትያን ኩነታት ብሓደ ወገን ጥራይ ስለ ዝርእዩ፡ ክርስቶስ ሕጂ ንዓና ዚገብሮ ዘሎ ነገር ከም ዘድልየና ኣይርእዩን እዮም። ክልቲኡ ክእረም ኣለዎ። እቶም ቀዳሞት ብዛዕባ ስፍሓትን ዋጋን ምትዕርራይ ዘይፈልጡ እዮም፤ እቶም ዳሕረዎት ከኣ ብዛዕባ ቦታን ኣተገባብራን ምኽትልነት ዘይፈልጡ እዮም። እቲ ኣቋውማና ኽሳዕ ክንድዚ ፍጹም ስለ ዝኾነ፡ እቲ ሃዋርያ፡ “ንሱ ኸም ዝኾነ፡ ንሕናውን ከምኡ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ኢና” (1 ዮሃ. 4:17) ኺብል ይኽእል እዩ።
እዚ ጥራይ እንተ ዝኸውን፡ ብርግጽ ክህነት ወይ ምኽትልነት ኣየድልየናን ነይሩ። ሽዑ ግና፡ እቲ ኩነታትና ኸምዚ ስለ ዝኾነ፡ እቲ ሃዋርያ፡ “ሓደ እኳ ሓጢኣት እንተ ገበረ” (2:1) ኺብል ይግደድ እዩ። እዚ ኸኣ ቀጻሊ ምድላዩ ንሓላዊ የረጋግጽ። እሞ ኸኣ፡ ኣምላኽ ይመስገን፡ ንእኡ ወትሩ ኣሎና፤ ንሱ ወትሩ ምእንታና ህያው እዩ። ንሱ ህያው እዩ ኣብ ላዕሊ ኸኣ የገልግል እዩ። ንሱ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽና ዘሎና ጽድቂ እዩ። ንሱ ኣብ ሰማይ ወትሩ ቅኑዓት ኴንና ኽንነብር፡ ኣብ ምድሪ ኸኣ ጌጋ ምስ ገበርና ኸኣ ቕኑዓት ኴንና ኽንነብር ይነብር እዩ። ንሱ ኣብ መንጎ ነፍስናን ኣምላኽን ዘሎ መለኮታዊ ዘይፍታሕ መተሓሓዚ እዩ።
