ኤፌሶን፡ ትርጉሙ “ሓንቲ ድሌት”፡ ዘይተግሳጽ መልእኽቲ እያ። ንዓበይቲ ምኽርታት ኣምላኽ ብዛዕባ ቅዱሳን ኣምላኽ ኣብዚ ሕጂ ዘሎ ግዜ ጸጋ ብምሉእ ይገልጽ። ኣብ ሰማያዊ ቦታታት ኣብ ክርስቶስ ዘለዎም ሕጂ ዘሎ መንፈሳዊ በረኸትን “ኣብ ክርስቶስ” ዘለዎም ቦታን ይገልጽ። እቶም ምእመናን “ብሓባር ኣብ ሰማያዊ ቦታታት ኣብ ክርስቶስ የሱስ ይቕመጡ” (2:6)። ክርስቶስ፡ ከም ክብሪ ሰብነቱን ዘይወሰን በረኸት ስርሑን፡ እቲ ዝተወሰነ ማእከል በረኸት ኵሉ ዓለም እዩ። “ኣብኡ” ውርሻ ረኺብና ኢና። ኣብ ዝፋን ኣቦኡ ተቐሚጡ ኣሎ፡ ኣብኡ ድማ ብፍጹም ይውክለና። ኣይሁዳውያንን ኣህዛብን ምእመናን “ሓደ ስጋ” ኾይኖም ምስ ክርስቶስ እቲ ርእሲ ኣብ ክብሪ ተዋሂዶም ኣለዉ።
ቤተ ክርስትያን ከም ስጋ ክርስቶስ ምዃና ጥራይ ዘይኮነስ፡ ከም ቤት ኣምላኽ፡ ናብ ቅዱስ ቤተ መቕደስ ኣብ ጐይታ ንምቕማጥ ኣምላኽ ዚዓቢ ህንጻ ኸም ዝኾነት ትርአ፤ ከምኡ ድማ ኣብ መወዳእታ ንክርስቶስ ከም መርዓት ንሰብኣያ ዝተዳለወት ትቐርብ። ከምዚ ዝበለ ሓቅታት ኣብ ዝሓለፉ ዘመናት ኣይተፈልጠን ወይ ኣይተነበየን፡ ግናኸ ሕጂ ብሃዋርያትን ነብያት ሓድሽ ኪዳንን ተገሊጹ ኣሎ።
ቃልስና እውን “ኣብ ሰማያዊ ቦታታት” (6:12) ምስ መንፈሳውያን ሓይልታት እከይ፡ ሰይጣናውያን ሓይልታት ንምስትውዓልናን ምጥቃምናን ናይቲ ሓቂ ብዛዕባ ቅኑዕ ሰማያዊ ንብረትና ዚጻረሩ ከም ዝኾነ ይርአ። ብዛዕባ ንክርስቶስ ዚመስል ባህሪ ኣብ ቅኑዕ መሕደሪ ነፍስና፡ ሰማይ ባዕሉ፡ ካብ ኤፌሶን ዝበለጸ መጽሓፍ የልቦን።
