14 ኣነ ግና፥ ዓለም ንኣይ ዝተሰቕለትሉ፥ ኣነውን ንዓለም ዝተሰቐልኩሉ መስቀል ጐይታና ኢየሱስ ክርስቶስ እንተ ዘይኮይኑስ፥ ትምክሕቲ ኻባይ ይርሓቕ።
1 ኣምላኸይ፥ ኣምላኸይ፥ ንምንታይ ሓደግካኒ?
ንኣይ ካብ ምድሓን፥ ካብ ቃል ገዓረይውን ርሑቕ ኢኻ።
2 ኦ ኣምላኸይ፥ ብመዓልቲ ናባኻ እጠርዕ፥
ግና ኣይመለስካለይን፤
ብለይቲ እኳ ዕረፍቲ የብለይን።
3 ብእስራኤል ዝተመስገንካ ንስኻ ግና፥
ብቕድስና ትነብር።
4 ኣቦታትና ኣባኻ ተኣመኑ፤
ተኣመኑ፤ ንስኻውን ኣናገፍካዮም።
5 ናባኻ ኣእወዩ፤ ኣምለጡውን፤
ኣባኻውን ተኣመኑ፤ ኣይሓፈሩንውን።
6 ኣነ ግና ሓሰኻ እምበር ሰብ ኣይኮንኩን፤
ናይ ሰብ መላገፂ ብህዝቢ እውን ዝተንዓቕኩ እየ።
7-8 ኵሎም ዝሪኡኒ የባጭዉለይ፤
ርእሶም እናነቕነቑ ብኸናፍሮም፦
“ኣብ እግዚኣብሄር ተኣማመነ፤ እስኪ የናግፎ፤
እንተ ፈትዩዎስ እስኪ የድሕኖ” ይብሉ።
9 ግና ንስኻ ኻብ ማህፀን ኣውፃእኻኒ፤
ኣብ ጡብ እኖይ እንተለኹውን ኣባኻ ተዓቘብኩ።
10 ካብ ማህፀን ጀሚሩ ኣባኻ ተደርበኹ፤
ካብ ከብዲ እኖይ ጀሚርካ ንስኻ ኣምላኸይ ኢኻ።
11 ጭንቂ ቐሪቡ ኣሎሞ፥ ዝረድአኒውን የለንሞ፥
ካባይ ኣይትርሓቕ።
12 ብዙሓት ኣብዑር ከበቡኒ፤
ስቡሓት ሽደናትውን ሓዙኒ።
13 ከምቲ ዝምንዝዕን ዝጓዝምን ኣንበሳ፥
ኣብ ልዕለይ ኣፎም ከፈቱ።
14 ከም ማይ ፈሰስኩ፤
ኵሉ ኣዕፅምተይውን ተፈላለየ፤
ልበይ ከም ሽምዒ ኾነ፤
ኣብ ማእኸል ኣምዑተይውን መኸኸ።
15 ሓይለይ ከም ገልዒ ነቐፀ፤
ልሳነይ ኣብ ትሕናገይ ጠበቐ፤
ናብ መሬት ሞትውን ኣውረድካኒ።
16 ብዙሓት ኣኽላባት ከቢቦምኒ እዮም እሞ፥
ማሕበር ክፉኣትውን ሓዙኒ፤
ኣእዳወይን ኣእጋረይን ሸንከሩኒ።
17 ኵሎም ኣዕፅምተይ ተቘፀሩ፤
ንሳቶምውን ይጥምቱንን ይዕዘቡንን ኣለዉ።
18 ክዳውንተይ ንባዕላቶም ተማቐልዎ፤
ንቐምሸይውን ዕፃ ተዋደቑሉ።
19 ኦ ጐይታይ! ንስኻ ግና ኻባይ ኣይትርሓቕ፤
ኣታ ሓይለይ፥ ንኣይ ንምርዳእ ፍጠን።
20 ንነፍሰይ ካብ ሰይፊ ኣድሕና፤
ንብሕትነተይውን ካብ ኢድ ኣኽላባት ኣናግፋ።
21 ካብ ኣፍ ኣንበሳ ኣድሕነኒ፤
ካብ ሓደ ዝቐርኑ ጐባይ ኣናግፈኒ።
22 ስምካ ነሕዋተይ ክነግሮም እየ፤
ኣብ ማእኸል ማሕበርውን ከመስግነካ እየ።
23 “ኣቱም ንእግዚኣብሄር እትፈርሑ ኣመስግንዎ፤
ኣቱም ዘርኢ ያእቆብ ኵልኻትኩም ኣኽብርዎ፤
ኵልኻትኩም ዘርኢ እስራኤልውን፥ ፍርሕዎ።
24 ናይ ውፁዕ ሽግር ኣይነዓቐንሞ፥ ሸለልውን ኣይበለንሞ፤
ገፁውን ካባይ ኣይሰወረንሞ፥
ናብኡ ምስ ኣእዌኹውን ሰምዐኒ።”
25 ኣብ ማእኸል ዓብዪ ጉባኤ ምስጋናይ ካባኻ እዩ፤
ኣብ ቅድሚ እቶም ዝፈርሕዎ መብፅዓይ ክህብ እየ።
26 ድኻታት በሊዖም ክፀግቡ እዮም፤
እቶም ንእግዚኣብሄር ዝደልይዎውን ከመስግንዎ እዮም፤
ልቦምውን ንዘለኣለም ህያው ይኸውን።
27 ኵሎም ወሰናት ምድሪ ይሕሰቡ፤
ናብ እግዚኣብሄርውን ይመለሱ፤
ኵሎም ነገድ ኣህዛብውን ኣብ ቅድሚኡ ክሰግዱ እዮም።
28 መንግስቲ ናይ እግዚኣብሄር እያ እሞ፥
ንሱውን ንኣህዛብ ክገዝእ እዩ።
29 ኵሎም ተረርቲ ምድሪ ክበልዑን፥ ክሰግዱን እዮም፤
ኵሎም እቶም ናብ መሬት ዝወርዱ፥
ኣብ ቅድሚኡ ኽንብርከኹ እዮም፤
ነፍሰይውን ስሌኡ ብህይወት ክትነብር እያ።
30 ዘርአይ ክግዝአሉ እዩ፤
ዝመፅእ ትውልዲውን ንእግዚኣብሄር ክነግር እዩ።
31 ፅድቁውን ነቲ ገና ዝውለድ ህዝቢ፥ እግዚኣብሄር ዝገበሮን ፅድቁን ክነግሩ እዮም።
ገላትያ 6:14 · ዳዊት 22 · ትመ15
ብዛዕባ ጸጋ፣ ኣብ መስቀል ክሳዕ ክንደይ ናጻ ዝተዋህበ ፍቕራዊ ተግባራት ይርአ! እቲ ሓደ ወዲ ካብቲ ልዕል ዝበለ ክብሪ ወሪዱ፣ ንዓና ዝግብኣና መዓት ክጸውር፣ ንሕና ድማ ነቲ ንዕኡ ዝተዋህበ ክብሪ ክንካፈል፣ ከምቲ ንሱ ዝፍቀር ድማ ክንፍቀር ምእንቲ።
እቲ ድንቂ ነገር ናይቲ ሰብኡቱ ድማ ክሓልፍ የብሉን፣ ኣምላኽ ብስጋ ተገሊጹ። ከምዚ እዩ እቲ ገንሸል ኣምላኽ። ሓጢኣት ኣብ ሰብ ንኣምላኽ ካብ ሰብ ንላዕሊ ምዃኑ ምኽሓድ ነይሩ። ወዲ ኣምላኽ፣ ከም ወዲ ሰብ፣ ፍርዱ ጸዊሩ። ንዕኡ እቲ ፍርዲ ንእሽቶ ነገር ኣይነበረን። ካብኡ ድማ “ኣምላኸይ፣ ኣምላኸይ፣ ስለምንታይ ሓዲግካኒ?” ዝብል ጭርሖ ኣውጺኡ። እዘን ቃላት እዚኣተን ብርእሰን ምሉኣትን መሪርን ትርጉም ዘለወን እየን፣ ግና ንሱ ክጥቀመለን ከሎ ካብቲ ዝተሰምዖ ንእሽቶ መግለጺ ጥራይ እየን፣ እቲ ልቡን ኣእምሮኡን ዘይወሰን ነይሩ። ንሱ መን ምዃኑ ድማ ሽዑኡኡ ብንጹር ተገሊጹ፣ ከምቲ መዝሙር 22 ዝሕብሮ፣ ምኽንያቱ ሓደ ፍጡር ክገብሮ ዘይክእል ኣብኡ ተረኺቡ። ብኣምላኽ ተሓዲጉ፣ ንኣምላኽ ኣይሓደጎን።
ከምዚ እዩ እቲ ብርሃን ኣብ መስቀል ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ዝበርሀ። እሞ ቅድሚ ንዕኡ ጐይታ ምባልና ክሳዕ ክንደይ ከም ዝነበርና ዝህበና መለክዒ። ኣምላኽ ብዛዕባ ሓጢኣትና እንታይ ከም ዝሓሰበሉ መለክዒ፣ እቲ እንኮ ናትና ክንብሎ እንኽእል ነገር። መን ናብ ቅድሚ ኣምላኽ ክወስዶ? መን ክፈትሖ? እሞ ፍርዱ ምስ ጸወረ፣ ንሕልናና ንዘለኣለም ክፈትሖ? ሓደ ጥራይ እዩ ነዘን ነገራት እዚኣተን ክገብረን ዝኽእል፤ ክብሩ ድማ ብምውሳድ እታ ጽዋእ፣ ንዓና ንዘለኣለም ሓራ ብምግባሩ ይግለጽ!
