ሓደ ሰብ ብዛዕባ ሓጢኣት ቅኑዕን ግሉጽን ክሳዕ ዘይከውን፡ ናይ ሓቂ ወይ ቅኑዕ ቅድስና ክህሉ ኣይክእልን እዩ። ፍጹም ምቕባል ከም ዘሎኒን ብምሉኡ ሓጢኣት ብምጥፋኡ ድሕነት ከም ዝረኸብኩን ክሳዕ ዘይፈልጥ፡ ኩነታተይን ኣቀማምጣይን እሓዋውስ ኣለኹ። እቲ ቅዱስ ባህርይ ኣሎ፡ ግናኸ ክርስቶስ ሓጢኣተይ ክሳዕ እዚ መዓልቲ እዚ ጥራይ ከም ዘይጸረየ፡ የግዳስ ኩሉ ሓጢኣተይ ከም ዝጠፍአን፡ ብዘይካኡ ድማ ኣብ ክርስቶስ ፍጹም ምቕባል ከም ዘሎኒን ክሳዕ ዘይርኢ፡ ቅኑዕ ቅድስና ክህሉ ኣይክእልን እዩ።
ሰለስተ ነገራት ኣለዉ፡ ብዛዕባ ሓጢኣት ሰላም፡ ሕጂ ዘሎ ጸጋ፡ ከምኡ’ውን ዝመጽእ ክብሪ (ሮሜ 5:1-2)። ኣብ ክርስቶስ የሱስ ከም ዘሎና ፍርዲ ዘይምህላው ጥራይ ዘይኮነስ—ኩሉ ሓጢኣት ስለ ዝተወገደ—ኣቀማምጣ—ኣብ ክርስቶስ ባዕሉ ሓድሽ ቦታ—ናይና እዩ። ኩሉ፡ ብዛዕባ እቲ ቀዳማይ ኣዳም፡ ኣብ መስቀል ተወዲኡ እዩ፡ ኣነ ድማ ኣብ ክርስቶስ ሓድሽ ቦታ ኣሎኒ። ሕጂ ክርስቶስ ከም ዝኸደ ክኸይድ ተጸዊዐ ኣለኹ፡ ግናኸ ናብ ወዲ ኣምላኽ ብኽብሪ ክምሰል ኣሎኒ። ክርስቶስ ከም ዝኸደ ክኸይድ ኣሎኒ፡ ከምቲ ክርስቶስ ዝነበረ ክኸውን ኣይኮንኩን። ንሱ ሓጢኣት ኣይነበሮን፡ ንሕና ግና ሓጢኣት ኣሎና። ይኹን እምበር፡ ኣብ ኣካይዳና ሓጢኣት ፈጺሙ ክፍቀድ የብሉን።
ሓጢኣተይ ጥራይ ኣይተወገደን፡ የግዳስ ሓደ ሰብ ናብ ክብሪ ከም ዝኸደ እርኢ ኣለኹ። ሕጂ ድማ፡ ሓጢኣት ከይገብር ጥራይ ዘይኮነስ፡ ከምቲ ኣብ ክብሪ ዘሎ ክርስቶስ ክኸውን እደሊ—ናብቲ ዕላማ እጽዕር ኣለኹ (2 ቈረንቶስ 3:18)። ሕጂ ብእምነት ንክርስቶስ ብኽብሪ እርእዮ ኣለኹ። ድሕሪ ገለ ግዜ ከምኡ ክኸውን ከም ዘሎኒ እፈልጥ፡ ሕጂ’ውን ከምኡ ክኸውን ክሳዕ ዝከኣለኒ እደሊ። ከም ብርሃን ኣብ መወዳእታ ጐዳጕዲ እዩ፡ ዝቐረብኩሉ መጠን፡ እቲ ብርሃን ዝበለጸ ይበርህ። እቲ ኣብ ውሽጠይ ዘሎ ስጋ ፈጺሙ ከም ዘይቅየር፡ የግዳስ ዝኸፍአን ዝኸፍአን ከም ዝኸውን እርኢ። ግናኸ ዓይነይ እንተ ተተኺሉ፡ ኣእምሮይ ድማ ብክርስቶስ እንተ ተጸሚዱን እንተ መልአን፡ ኣብ ነፍሲ ወከፍ ስጕምቲ ዝያዳ ከምኡ ክኸውን እየ፡ “ካብ ክብሪ ናብ ክብሪ ናብቲ ሓደ ምስሊ” እናተቐየርኩ።
