ርብቃ ንቤተክርስትያን ወይ ንመርዓት ክርስቶስ ትውክል እያ። እቲ እቲ ገባር ዝሃባ ቍርጥማትን ኣምባርን ምልክት ፍቕሪ ይስሃቅ ከም ዝነበረ፣ ከምኡ ድማ ክርስቶስ “ነቶም ኣብ ዓለም ዘለዉ ናቱ ፈቲዩ፣ ክሳዕ መወዳእታ ፈተዎም” (ዮሃ. 13:1)። እቲ ናይ ብሩርን ናይ ወርቅን ኣቑሑትን ክዳውንትን ንፍረ ናይ ክርስቶስ ኣብ መስቀል ዝገበሮ ናይ ምድሓን ስራሕ የርኢ፣ ከመይሲ “ንቤተክርስትያን ፈተዋ፣ ንርእሱ ድማ ምእንታኣ ሃበ” (ኤፌ. 5:25)።
ብኣወንታዊ መልሳ ንሕቶ፣ ንምድራዊ ዝምድናኣ ብተግባር ቆሪጻ፣ ንገባር ኣብርሃም፣ ንመንፈስ ቅዱስ ዝውክል፣ ኣብ ምድረበዳ ክትስዕብ። እዚ ንሓደ ሰብ ነቲ “ስምዒ፣ ጓለይ፣ ኣቕልቢ እዝንኺ ኣድህቢ፤ ንህዝብኺ ድማ ንቤት ኣቦኺ ረስዒ” (መዝ. 45:10) ዝብል ጥቕሲ የዘኻኽሮ። ኣብቲ ጉዕዞ ዘንቀሳቕሳ ዝነበረ ነገራት ይስሃቅ እዩ፣ እቲ ገባር ዘርኣያ። ብዛዕባ መንፈስ ቅዱስ ክዛረብ ከሎ፣ እግዚኣብሔር ነቶም ኒውክለስ ቤተክርስትያን ዝፈጥሩ ደቀ መዛሙርቱ፣ “ንሱ ኸኣ ካብ ናተይ ወሲዱ ኺነግረኩም እዩ እሞ፣ ንዓይ ኬኽብረኒ እዩ” (ዮሃ. 16:14) በሎም።
ከምቲ ስድራቤት ርብቃ ንዓኣ ዓሰርተ መዓልቲ ክዕግትዋ ዝፈተኑ፣ ከምኡ ድማ ዓለም ንሕና ንኽንወጽእ ንኽንረኽቦ ክትዘግየና እያ። እቲ ገባር እዩ “ንርብቃ ወሲዱ ዝኸደ” ምዃኑ እውን ኣስተብህል። ከምኡ ድማ ንሕና። ኣብ መገዲ ሓገዝ መንፈስ ቅዱስ የድልየና። ንሱ ምሳናን ኣብ ውሽጥናን ንዘለኣለም ክነብር መጺኡ እዩ።
ንይስሃቅ ምስ ረኣየቶ፣ ንርእሳ ተኸዲና ተዳለወት። ቤተክርስትያን እውን ከምኡ ክትገብር እያ፣ ከመይሲ “ንሕና ንፍሰህን ንተሓጎስን ክብሪ ኸኣ ንሃቦ፣ ምኽንያቱ መርዓ ገንሸል መጺኡ እዩ፣ ሰበይቱ ድማ ንርእሳ ኣዳልያ እያ” (ራእ. 19:7) ኢልና ነንብብ። ኣብ መወዳእታ፣ ይስሃቅ ርብቃ ምሳኡ ብምህላዋ ከም ዝተጸናናዕ፣ ከምኡ ድማ ክርስቶስ ክኸውን እዩ፣ ከመይሲ “ካብ ፍረ ጻዕሪ ነፍሱ ኺርኢ እዩ፣ ኪጸግብ ድማ እዩ” (ኢሳ. 53:11 jnd)።
