እዘን ዓበይቲ ቃላት እዚኣተን ብተጨነቐት ነፍሲ ኤርምያስ ኣብ ጸሎት ናብ የሆዋ ተነፊሰን። ነቲ ምሉእ ምዕራፍ ካብኡ ዝተወስዳ ንምብባብ ኣድላዪ እዩ፣ ነቲ ጸሎት ነብይን መልሲ ጐይታን ብግቡእ ንምእታው፣ ግናኸ እቲ ኣብ ቅድሜና ዘሎ ሓንቲ ጥቕሲ ንዝተፈተነን ዝተጨነቐን ልቢ ዓሚቕ ምትብባዕ ይሓዝ። እቲ ዘሎ ኩነታት ክንደይ ጸልማት እንተኾነ’ውን፣ ንኣማኒ፣ ከም ኤርምያስ፣ ንኣምላኽ ባዕሉ ብጽኑዕ ምሓዝ ጽቡቕ እዩ። ኤርምያስ እዘን ኣብ ቅድሜና ዘለዋ ቃላት ክዛረብ ከሎ፣ ንተፈጥሮኣዊ ዓይኒ ኩሉ ጸልማት ነበረ፣ ተስፋታት ኣምላኽ ድማ ብግልጺ ዘይከኣል ይመስል ነበረ። ግናኸ ንኣምላኽ ኣመነ።
ኣምላኽ ድማ ነቲ ቃሉ ዝኣመነ ባርያኡ መገድታቱ ኣርኣዮ። ቅድም ንቃል ኣምላኽ ክንኣምን ኣሎና፣ ኣብኡ ድማ ፍጹም እምነት እንተ ኣልዩና፣ መገድታቱ ንዓና ክግለጽ እዩ። ብናይ ገዛእ ሓይልኻ ክትሓይሽ እንተ ፈቲንካ፣ ፍጹም ክፉእ ከም ዝኾንካ ክትረክብ ኢኻ። ብዛዕባ ሓይልኻ ብፍጹም እንተ ዘይሓሰብካ፣ ግናኸ ብክርስቶስ ጥራይ እንተ ተመርኮስካ፣ ጸጋኡ ንዓኻ ዝበቅዕ ከም ዝኾነ ክትረክብ ኢኻ። ነፍስና ኣብ ናይ ኣምላኽ ባዕሉን ዘለኣለማዊን ጽድቂ ምትካል ጽቡቕ ነገር እዩ።
ጐይታ ኣብዘን ዳሕሮት መዓልታት ቅድሚ ምምጽኡ ንእምነትና ይወስኸልና!
