ሄኖክ፡ ካብ ኣዳም ሻውዓይ ዝነበረ፡ ብዘመኑ እሙን ምስክር ነበረ። ወዲ ሽድሽተን ሓምሳን ዓመት ምስ ኮነ፡ ወዲ ወለደ እሞ ስሙ ማቱሳላ ኢሉ ሰመዮ። እዚ ኣብ ሄኖክ ዓሚቕ ጽልዋ ገበረ፡ ከመይሲ ማቱሳላ ምስ ተወልደ ሄኖክ ምስ ኣምላኽ ከም ዝኸደ፡ ኣምላኽ ከኣ ሄኖክ ሞት ከይረአ ከም ዝወሰዶ ንብብ። ኣብቲ ብንጽጽር ሓጺር ህይወቱ፡ ምስ ኣምላኽ ብሕብረት እናኸደ፡ ሄኖክ ናይ ኩሉ ወድሰብ ናብ ታሕቲ ምውራድ ብዕምቆት ተሰምዖ፡ እኳ ደኣ እቲ ቀዳማይ ሰብኣይ ኣዳም ምስ ሄኖክ ንኣስታት 300 ዓመት ኣብቲ ሓደ እዋን ይነብር እኳ እንተነበረ።
ሄኖክ ኣብ ከባቢኡ ዘሎ ኩሉ ዘይኣምላኻዊ ነገር እንተረአ እኳ፡ ካብኡ ተነጺሉ ይኸይድ ነበረ። ኣዒንቱ ተኸፍታሉ፡ ንዕኡ ድማ መስከረ። ኣምላኽ ንርእሱ ብዘይ ምስክር ኣይሓድግን እዩ (ግብሪ ሃዋርያት 14:17)፡ ሄኖክ ከኣ በዚ እዋን እዚ ምስክሩ ነበረ። ትንቢት ይሁዳ ክሳዕ እዛ መዓልቲ እዚኣ ምፍጻሙ ይጽበ ኣሎ፡ እኳ ደኣ ብቕልጡፍ ይቐርብ እኳ እንተኾነ (ይሁዳ 14–15)።
ኣብ እብራውያን 11፡ መንፈስ ኣምላኽ ህይወት ሄኖክ ብሓንቲ ሓጺርቲ ጥቕሲ የጠቃልላ። ንልቢ ኣምላኽ ባህ ኣበለ። “ሄኖክ ምስ ኣምላኽ ከደ” (ዘፍጥረት 5:22)። ሄኖክ ገና ህያው ከሎ፡ ካብ መዓልቲ ፍርዲ ከም ዝድሕን ምርግጋጽ ነበሮ። ብእምነት ሄኖክ ናብቲ ኣብ ላዕሊ ዘሎ፡ ምስኡ ኣብ ታሕቲ ዝኸደ፡ ክነብር ዝውሰደሉ እዋን ይሕጎስ ነበረ።
ታሪኽ ሄኖክ ንዓና ሎሚ ጽቡቕ ምሳሌ እዩ። ብክርስቶስ፡ ንሓጢኣትና ርእሱ ዝሃበ፡ ካብዚ ሕጂ ዘሎ እኩይ ዘመን — ከምቲ ብዘመን ሄኖክ ዝነበረ — ደሒንና ኢና። እቲ ንዓና ሎሚ ዘሎ ብድሆ፡ ምስ ኣምላኽ ብሕብረት ምኻድ፡ ካብዛ ዓለምን ዘይኣምላኻዊ ኣገባባታን ብግብሪ ተነጺልና ምምልላስ እዩ። ተስፋና “ንወዱ ኻብ ሰማይ ምጽባይ እዩ፡ ንሱ ኸኣ ካብ ምዉታት ዘተንስኦ፡ ካብቲ ዚመጽእ መዓት ዜድሕነና የሱስ እዩ” (1 ተሰሎንቄ 1:10)።
