ካብ ድቃሱ ተንሲኡ ነቲ ንእኡ ዝገበሩሉ ጭርሖ ብሓንቲ ቃል ምስ ኣህደኦ፣ እንታይ ዝኸውን ሓፍረት ኮይኑዎም ክኸውን ኣለዎ! ንሱ ምስ ኣዘዘን ማዕበላት ምስ ተኣዘዝዎን፣ ብዛዕባኡ ዝነበሮም ጥርጣረ ክንደይ ዝኸውን ዘገርም ኮይኑዎም ክኸውን ኣለዎ!
ኣይፋል፣ ስለምንታይ እምነት ኣይነበሮምን? ኣብ ጥቓኡ ተዘርጊሖም ኣብቲ ማዕበል ዘይተቋረጸ ሰላም ምፍላጥን፣ ነታ ለይቲ ብእምነቶም ዝዝከር ምግባርን ይኽእሉ ነበሩ። ሰላሙ ምሳኡ ክካፈሉ ይኽእሉ ነበሩ፣ ምኽንያቱ እቲ ድቃሱ ግድፈት ዘይኮነስ፣ ሰላም፣ ግሩም፣ ጽቡቕ፣ ኣብቲ ኣብ ባሕሪ ዝነበረ ማዕበል ዘይተረበሸ ሰላም ነበረ። እቲ ዓብዪ ህድኣት ኣብ ልዕሊ ማያት ምስ ተዘርግሐ፣ ካብቲ ዓበይቲ ማዕበላት ኣብ ልዕሊኦም ክነጕዱ ከለዉ ዝነበሩሉ ዝያዳ ድሕንነት ኣይነበሮምን፣ ምኽንያቱ እቲ ኣብቲ ብማዕበል ዝተናወጸት መርከቦም ዝደቀሰ ሰብኣይ ጐይታ ዩኒቨርስ ነበረ። ብሰላም ይኹን ብህድኣት፣ ኣብ ክንክኑ ነበሩ። እዚ እንተዝፈልጡ፣ ንእኡ ምኽበርዎን ንርእሶም ድማ ብዙሕ ጭንቀት ምድሓንዎን ነበሩ።
ከምቶም ፈራህቲ ሰባት ዝፈሸሉ፣ ንሕና እውን ኣብ እምነትና ብጐይታ ከይንፈሽል ንጠንቀቕ። ብጽቡቕ ኩነታት ብዛዕባ ድሕነት ኣብኡ ተዛሪብና ንኸውን፣ ግናኸ ኣብ ማዕበላዊ ማያት ክንጓዓዝ ከለና፣ ንሱ ክፈሽል ከምዘይክእል ብጽኑዕ ንሓዝ። ንርእስና ንምሕላዉ ኣብ ኢዱ ኣረኪብናዮ ዲና? ንሱ ንእምነትና ብጣዕሚ ብቑዕ እዩ። ፍቕሩን ጥበቡን ክሳዕ ክንደይ ንፈልጥ፣ ነቲ መሪሕነት ናይ ንእሽቶ መርከብና ኣብ ኢዱ ኣንቢርናዮ ኣብኡ ክንገድፎ? ሓድሓደ ግዜ፡ «ኣይትሓስብን ዲኻ?» ንብል ዲና? ቅዱሳት ጽሑፋት መልሲ ይሃቡ፡ «ኩሉ ሓሳብኩም ኣብኡ ኣንብሩ፣ ምኽንያቱ ንሱ ይሓስበልኩም እዩ» (1 ጴጥ. 5:7)።
