ሕዝቅያስ ንዓሰርተ ኣርባዕተ ዓመት ምስ ገዝአ፣ ሓሚሙ ናብ ሞት ቀረበ። ወዲ ሰላሳ ትሽዓተ ዓመት ነበረ። ነብዪ ኢሳይያስ ቤቱ ከስተኻኽል ነገሮ ምኽንያቱ ክመውት እዩ። ሕዝቅያስ ጸለየ፣ ኣብ ቅድሚኡ ብእምነት ከመይ ከም ዝኸደ ንኣምላኽ ኣዘኻኸሮ፣ ከምኡ’ውን ብዙሕ በኸየ። ኣምላኽ ንጸሎቱ መለሰሉ፣ ዓሰርተ ሓሙሽተ ዓመት ከም ዝነብር ነገሮ፣ ምልክት ሃቦ፣ ከምኡ’ውን ካብ ንጉስ ኣሶር ከም ዝድሕን ነገሮ።
ኣብ ኢሳይያስ 38 ድሕሪ ምሕዋዩ ካብ ሕዝቅያስ ዝወጸ ጽሑፍ ንረክብ። ገለ ኣገላልጻታት ናይ መጀመርታ ሓዘኑን ንኣምላኽ ንምሕዋዩ ዘለዎ ምስጋናን ነንብብ። ኣብ ቁጽሪ 19፡ “እቲ ህያው፣ እቲ ህያው ሰብ፣ ከምቲ ኣነ ሎሚ ዝገብሮ፣ ንዓኻ ክውድሰካ እዩ፤ ኣቦ ንደቁ ሓቂኻ ክነግሮም እዩ” ንብል። ንሓቂ ኣምላኽ ንኻልእ ወለዶ ንምፍላጥን ኣብ ኣምላኽ ዘሎ ሓጐስ ምድሓንን ህይወትን ንምምቕቓልን ክንደይ ጽቡቕን ኣገዳሲን እዩ! ሕዝቅያስ ምስ ወዱ ምናሴ ከምኡ ከም ዝገበረ ክንተኣማመን ንኽእል ኢና።
ንኣምላኽናን መድሓኒናን ስሙ ንምምስጋን ዝያዳ ነገር ክንቅበል ኣይንጸበ። ኩሉ ነገር ኣብ ክርስቶስ ኣለና! ንሓቂ ንምምስካር ፍሉይ ነገራት ክረኽበና ኣይንጸበ። እዚ ፈጺሙ ኣይኸውንን ይኸውን። ንሕና ባዕልና ካብቲ ናይ ሓጢኣት ሞት ዝኾነ ሕማም ብኣምላኽ ኣይሓዊናን ድዩ? እምበኣርከስ ብየሱስ ጐይታናን መድሓኒናን ንሕጐስ—እወ፣ ኩሉ ግዜ ንሕጐስ—ከምኡ’ውን “ንዓና ኻብ ጸልማት ናብ ግሩም ብርሃኑ ዝጸውዓና” ንምስጋናኡ ንምእዋጅ ኣፍና ንኸፍት (1 ጴጥ. 2:9) ንዚ ወለዶን ንዝቕጽልን፣ እወ፣ ንኹሉ ኣብ ከባቢና ዘሎ፣ ምኽንያቱ ንሱ ንምስጋናና ብቑዕ እዩ!
